02-01-08

2008

Ondertussen is het al 2008 en zijn er al 2 maand van m'n 3 maand ouderschapsverlof achter de rug. Op 1 februari begin ik opnieuw op mijn vast werk. Zal wennen worden. Het contrast zal groot zijn, maar toch kijk ik er wel ergens naar uit. Maar niet te veel. Voldoende. Net genoeg eigenlijk.
Misschien valt er wel nog iets anders uit de VRT-bus. Maar dan wordt het kiezen tussen vast werk en opdrachten van enkele maanden. Wordt moeilijk. We zien wel. Zorgen voor later. Na 1 februari of zo.

Op oudejaarsavond werden weer heel wat sms'jes verstuurd.
Ik vraag me af hoeveel digitaal verstuurde wensen oprecht waren.
Of hoeveel goede voornemens voor het nieuwe jaar er al gesneuveld zijn. "Ja, dit jaar ga ik écht stoppen met roken!"
Alsof dat zo moeilijk is. Stoppen met roken is het makkelijkste wat er is; het is niet opnieuw beginnen dat moeilijk is.
De sfeer is er niet meer. Vroeger belden de mensen nog naar elkaar, of zaten allemaal samen als één grote familie aan tafel en om middernacht kreeg je nog opréchte zoenen en knuffels, maar tegenwoordig zoekt iedereen z'n eigen eenzaamheid op
(al dan niet met vrienden) en verstuurt voorverpakte wensen naar enkele digitale karakters op een verlicht schermpje.
Dat heet dan vooruitgang. 
Makkelijk, toch?

20:14 Gepost door Eeckie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zomaar |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.